ParmakLarının arasında hangi sigara vardır şimdi? Duman kokuyordur saçLarın. KimLerin yüzüne bakıyorsun acaba donuk donuk? BiLirim, bakışLarıma değmeden parLamaz gözLerindeki o ışık.
Hangi şarkı doLuyor zihnine? Divided? My Twin? Kim biLir en son ne zaman dinLemişsindir "bizim şarkıLarımız"ı...
Tanımadığım hangi yabancının avuçLarı arasında tütün sarmayı bir türLü beceremeyen o minicik eLLerin?
KaLbindeki yerimi terkettiğimden beri biLirim; kimseyi sok(a)mazsın o kadar derinLerine. Kimse dokunamaz içine benim dokunduğum gibi/kadar. Bundandır böyLe rahat oLuşum, susuşum.
Beni terkedişinden/seni terkedişimden beri, kim biLİr kaç yabancıya bahşettin duman kokan tenini...
Merak etme ruhumun kayıp yarısı, kendimi kandırdığımın da farkındayım. "Eskiden oLduğu gibi" beni görünce parLamaz o gözbebekLeri. YoLda görsen ayaküstü bir-iki muhabbet eder geçersin. Titremez biLe sesin, "eskiden oLduğu gibi"...
(Ve teLefon çaLar. GeLen mesaj o'ndandır. "Eskiden oLduğu gibi", hissediLmiştir yine ruhun diğer yarısı. Ve her defasında oLduğu gibi, o'na yazıLan bu yazı da, yarım kaLır. Tıpkı, sonsuzLuğumuz gibi...)
